انواع امید

1. امید واقع بینانه (Realistic Hope)
امید واقع بینانه، امید به نتیجه ای معقول یا محتمل است (Wiles، Cott، & Gibson، 2008). به عبارت ساده تر، فردی که از یک درد مزمن رنج می برد، ممکن است امید داشته باشد که دردش کاهش پیدا کند و می داند که امید به ریشه کن شدن کامل درد، یک انتظار واقعی و معقول نیست.

طبق گفته های ایوز، نیچر و ریتن بای(Eaves ، Nichter & Ritenbaugh2016) امیدواری واقع بینانه روشی است که به افراد امکان می دهد وضعیت و موقعیت خود را مشاهده و آن را درک کنند در حالیکه هنوز هم کورسوی احتمال تغییر مثبت باز است.

2. آرمان اتوپیایی یا امید آرمانشهری
این روش از امیدواری یک امید جمعی است که فعالیت و اقدام مشترک جمعی می تواند به آینده ای بهتر را برای همه رقم بزند. مطابق با نظر (وب ، 2013) یک آمیدوار آرمانگرا نسبت به زمان حال منتقد جدی است و با امید خود به سمت جایگزین بهتر هدایت می شود. امید آرمانشهری را جنبشی در نظر بگیرید که به طور مؤثر امیدهای یک گروه اجتماعی را برای تحقق افق های ممکن بیان و زنده نگه می دارد.

3. امید متعالی
طبق گفته های (Eaves، Nichter، & Ritenbaugh 2016) ، امید متعالی سه نوع امید را شامل می شود:

امید بردبارانه: امید به اینکه همه چیز در پایان به خوبی به سرانجام برسد.
امید کلی: امیدی که نتیجه و هدف مشخصی در انتهای آن نیست.
امید جهانی - یک اعتقاد عمومی به آینده و مقابله با ناامیدی در مواجهه با چالش ها.
امید متعالی همچنین به عنوان امید وجودی گفته می شود ، در واقع صرفا امیدواری ای را توصیف می کند که به یک نتیجه یا هدف خاص گره خورده نیست. به عبارت ساده تر، این نوع از امید یعنی اتفاق خوبی رخ خواهد داد.

مقاله What is Hope in Psychology
محقق Elaine Houston

ترجمه از حسین ضرغامی