آموزش و پرورش تنها مسیر پیشبرد اهداف عالیه اسلام و انقلاب است.
زیرا جهت دهی به افکار فرزندان کشور و تولید نیروی شایسته و تراز برای انقلاب اسلامی با حجم عظیم، کیفیت مناسب و کارایی مطلوب فقط از راه مدرسه و معلم امکان پذیر است.
اما مسئله مهم اینجاست که نظام اسلامی چقدر به آموزش و پرورش خود توجه کرده است؟ چه میزان به دغدغه های دلسوزان در این حوزه اهمیت داده است؟ تا چه حد حساسیت روی نفوذ دشمن و ترویج پنهانی تفکرات غیرانقلابی و غیر اسلامی در مدارس دارد؟
آیا شان و اقتدار لازم را به معلمان و فرهنگیان خود داده است تا آنها با رغبت و انگیزه در راستای اهداف انقلاب اسلامی و کشور اقدام به تربیت نسل های کشور کنند؟
برآیند کارنامه ی چندساله آموزش و پرورش انقلاب اسلامی نشان می دهد که در این چهل سال قله های قابل توجهی فتح شده اما هنوز خیلی با تعلیم و تربیت تراز نظام اسلامی و آرمان ها و انتظارات امامین انقلاب فاصله دارد و از تمام ظرفیت آن استفاده نشده است.
اعتقاد قاطع دارم تا زمانی که از شعار و حرف های بی خاصیت درباره آموزش و پرورش دور نشده و به وادی عمل و اقدام نزدیک نشویم، هیچ اتفاقی برای این کشور نخواهد افتاد!
باید مجلس شورای اسلامی در حوزه قانون گذاری، دولت محترم در حوزه اجرا و اعتبار بخشی و نهادهای ذی ربط دیگری مانند شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی آموزش و پرورش، بزرگان حوزه و دانشگاه به میدان بیایند تا با دستان یکدیگر امید، طراوت، امکانات و پیشرفت جایگزین این رخوت حاکم بر تعلیم و تربیت کشور شود.
حسین ضرغامی
کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی

برچسب:
نویسنده: حسین کمالی