الگوسازی، رمز تربیت

براساس آموزه های دین مبین اسلام، از موثرترین شیوه های تربیتی، ((معرفی الگوهای های برتر )) است.

گواه این گفته، آیه ۲۱ سوره ی مبارکه احزاب است. آنجا خداوند متعال به مردم می فرماید:

(( لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا

قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى كند)).

اگر بخواهیم با تدبر و تعمق به این کلام الهی بیاندیشیم، می بینیم که نشان دادن رفتارها، اخلاقیات و ارزش ها به دانش آموزان ، موجب همذات پنداری آنان با آن اسوه خواهد شد و به مرور پس از ایجاد پیوند و علاقه بین خود و اسوه، سعی در آن تکرار آن ارزش ها می نماید.

این تکرارها و بازگویی ها در قالب داستان، کارتون یا فیلم به تدریج باعث ملکه شدن ارزش ها در دانش آموزان و درونی شدن آن ها خواهد بود.

حال باید بررسی نماییم چه الگویی مناسبِ روحیه و شخصیت دانش آموزان است و موجب برانگیختن حس علاقه و الگوگیری در دانش آموز می شود.

بعنوان مثال دانش آموزان هیچ گاه در سنین کودکی، با جناب "حبیب بن مظاهر" همذات پنداری نخواهند نمود و باید الگوهایی که در سنین، روحیه و حتی زمانه ی مشابه هستند را معرفی نمود.

شخصیت قاسم بن حسن(علیه السلام) می تواند الگوی شجاعت و ایثار باشد. شهدای گرانقدر نوجوانی و جوانی همچون بهنام محمدی، ابراهیم هادی و مدافعان حرم.

در همین راستا میتوان کتاب هایی همچون سلام بر ابراهیم، مسافر کربلا، عارفانه (زندگینامه شهید احمدعلی نیری)، پسرک فلافل فروش و... به معلمان، معاونان پرورشی و خانواده ها معرفی نمود.

حسین ضرغامی
کارشناس ارشد مدیریت آموزشی