فیلم ماجرای نیمروز رد خون؛ قهرمانان رنگ می بازند...

ماجرای نیمروز رد خون به اعتقاد شخصی من همچنان یک کارگردانی خوب و منسجم از حسین مهدویان به مخاطب نشان میدهد اما در داستانگویی و سناریو، همچنین دیالوگها و بازی ها نسبت به قسمت قبلی خود، به وضوح کیفیت پایینتری دارد.

سرگذشت مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف و جو حاکم در آن فضا، سوژه جذاب و خاصی است که برای مخاطب ایرانی که همیشه کنکجاوی نسبت به گروهک مجاهدین خلق و سرنوشت آن پس از خروج از ایران وجود دارد، قابل توجه است. گرچه فیلم میتوانست با نمایش از روایت ها و اسناد تاریخی بجا مانده ، مخاطب را مانند قسمت اول، میخکوب پرده سینما کند اما متاسفانه مهدویان و امینی براحتی این ظرفیت را ناتمام گذاشتند و از آن استفاده نکردند.
.
کارگردانی و جلوه های ویژه برگبرنده فیلم است و بازی #محسن_کیایی در نقشی که برخلاف ظاهرش و نقش های قبلی اش، باید درونگرا، آرام و معقول و موجه باشد از نکات خوب و قسمت های دیدنی فیلم است.
.
اما نقد من این است که نویسندگان از روی عمد در رد خون #قهرمانان_ماجرای نیمروز را تیره و تباه کرده اند. شخصیتکمال با هادی حجازی فر نماد یک شخص آرامانگرای تسلین ناپذیر است که عمل به وظیفه برای او مهمترین هدف است. اما در قسمت دوم فیلم، کمال تبدیل به یک شخصیت بی اعصاب بددهن و بی منطق تمام عیاری شده است که حتی عمل به وظیفه را قربانی خواسته خود می کند و تسلیم می شود. شخصیت صادق با بازی جواد عزتی یک چهره باهوش، محبوب و دغدغه مند نسبت به نظام و انقلاب است که به خوبی توطئه ها را شناسایی و خنثی می کند اما در قسمت دوم به مرور می فهمیم که او بیشتر بر اساس میل شخصی اش دراره دیگران قضاوت می کند و تصمیم می گیرد و بیشتر یک مچ گیر است تا مامور وظیفه شناس امنیتی و به همه چیز و همه کس شک دارد و دائما میخواهد همکارانش را رسوا کند.

کارگردان با خنده های شیطنت آمیز صادق که یک جاهایی روی اعصاب هم می رود، می خواهد ماهیت واقعی او را نشان دهد که گویی صادق هدفش خدمت به نظام و انجام وظیفه نیست.

بی تفاوتی اش در صحنه شهید شدن محسن، خصوصا سکانس آخر که کمال و افشین توسط صادق از صحنه (و پُست) به بیرون هدایت می شوند و... صادقی به ما نشان داده میشود که انگار منتظر همین اتفاق است: بدبین و بددل
.
درآخر به سید محمود رضوی بابت دغدغه اش در به تصویر کشیدن حقیقت دهه شصت و ادای احترام به صیاد بزرگ عرض خداقوت دارم.

حسین ضرغامی